Gisteren ben ik 82 geworden. Nu rolt het wiel weer verder, ik ben niet meer jarig, het is gewoon lente. Bij het opstaan vanochtend dacht ik: ik heb vakantie. Het is zo, het is leeg – dat is toch wat…
Gisteren ben ik 82 geworden. Nu rolt het wiel weer verder, ik ben niet meer jarig, het is gewoon lente. Bij het opstaan vanochtend dacht ik: ik heb vakantie. Het is zo, het is leeg – dat is toch wat…
De afgelopen maanden heb ik met mijn vriend Roel van Duijn een 10-delige podcastserie gemaakt over vriendschap. Het zijn persoonlijke gesprekken, waarin we aan de hand van onze levenslange vriendschap proberen uit te zoeken wat vriendschap is en wat de…
Het is deze maand een jaar geleden dat mijn hartsvriendin Hanneke haar heup brak en kort daarna overleed. Ik gedenk haar dag na dag. Zij is in mij en spreekt in mij. In de dood onthult zich de boodschap die…
Volkomen verschillend en toch gelijk, zo zijn mijn vriend Martien en ik. Ik vertelde er iets over in de eerste aflevering van deze serie over vriendschap. We herkenden elkaar als zoekers, zoekers naar eenheid en vrede, dat was de basis…
Van verschillende kanten wordt mij gevraagd: waarom maak je nu zo’n thematische switch? Je hebt bijna een jaar lang geschreven over afscheid en rouw, over het leven en de liefde die alles doorgaat en toch zichzelf gelijk blijft? Is er…
Daar ben ik weer. Het heeft een tijd geduurd. Ik ben een paar weken ziek geweest, niet ernstig, wel uitputtend. En ik ben verhuisd. Dat was een hele klus, ís een hele klus, want nog niet alles is overgebracht. Nu…
Over rouw gesproken, ik heb het afgelopen jaar het wereldnieuws beleefd als één groot rouwverhaal. Niet als een rouwproces, maar als ingesloten en daardoor gestolde rouw. Verschrikkelijk, vind ik het. Ik kijk er niet naar vanuit een politiek gezichtspunt, ik…
Het is weer eens zover. Ik hoor bij het opstaan de eerste regels van een gedicht van Dèr Mouw in mij klinken: Kent iemand dat gevoel, ’t is geen verdriet, ’t is geen geluk, geen mengeling van die beiden. Zoals…
Wanneer ik, nu alweer een tijdje geleden, met Hanneke in een restaurant zat, volgde zij de gesprekken tot drie tafeltjes ver. Zo’n scherp gehoor had zij. Terwijl ik toen al met veel moeite haar die tegenover mij zat kon verstaan.…
Rouwen is niet alleen een gevoelsmatige verwerking van verlies, het is ook een puur lichamelijk gebeuren. Vooral de eerste weken en maanden na het heengaan van Hanneke voelde ik mij verscheurd, lichamelijk, energetisch. Het weefsel waarin Hanneke en ik waren…